notes/Arjen Lubach - Stoorzender.

P18 Toch zijn er wel lessen te trekken, al hebben die vrijwel allemaal dezelfde conclusie: mensen zitten volkomen anders in elkaar dan ik dacht. In tegenstelling tot het beeld dat je hebt als je twintig bent, heeft eigenlijk niemand enig benul. Degenen die vooroplopen hebben negen van de tien keer helemaal niet meer talent, meer kennis of meer wijsheid, maar gewoon een grotere mond.

P36 Daarom heb ik ook moeite met kunstopleidingen. Met elk college, elke technische les, lijkt de opleiding de kunste-naar weg te trekken van de kunst, langzaam, in vier jaar, als het lospeuteren van een pleister, en alles wat ooit één was, is aan het eind twee: de kunst zelf en daarnaast iemand die met verstand van zaken en enige distantie zijn eigen werk kan beschouwen. Hij is zijn eigen klant geworden. Dat kanzo af en toe best wel wat opleveren, maar als de kunstenaar slaagt, dan is dat eerder ondanks dan dankzij die tweedeling.Bij mij is dat dualisme aangeboren. Ik zie vaak snel wat mooi, goed, grappig of slim is aan mijn eigen werk, maar liever zou ik ermee samensmelten. Ik ben nooit echt éénmet wat ik maak: er is een maker en er is het product. Ik lever een boek af waar mensen plezier aan lijken te beleven, maar uit elk exemplaar hangt een duidelijk afgekniptenavelstreng. Ik maak een voorstelling en weet wanneer ik verbazing of opwinding of boosheid moet voelen, in plaats van het gewoon te voelen en te spelen. Weten in plaats van voelen.

P53 Toen ik jonger was had ik het ideedat goede vrienden altijd op de hoogte zijn van elkaars lief en leed, dat we als in een luchtverkeerstoren alle onderlinge relaties, activiteiten en emoties van anderen kunnen zien landen en vertrekken. Dat dat echte vriendschap is: zo veel mogelijk van elkaar op de hoogte zijn. Nu weet ik dat datniet klopt. Ergens is dat idee verschoven: levens van vrienden kunnen veranderen buiten jouw zicht, zonder dat dat iets afdoet aan de vriendschap.

P77 Ik ben zelf nooit zo snel geneigd om iets over generaties of tijdgeesten te beweren. Vaak zijn het holle generalisaties die achteraf worden opgelegd door historici die liever verbanden forceren dan verhalen horen. Het is eigenlijk altijd reversed-engineering: er gebeurt iets in de wereld, dan gebeurt het op nog een paar plaatsen en voor je het weethoort het bij de generatie en moet ik me verhouden tot de fratsen van een willekeurige tijdgenoot, terwijl ik me somsveel beter kan verhouden tot gelijkgestemden die al decennia dood zijn.

P111 Dingen zijn zo raar als je ze zelf vindt. Een deel van mijn idee van 'normaal' en 'raar en ingewikkeld komt voort uit de calvinistische mal die mijn voorouders en hun tijdgenoten voor ons ontworpen hebben. Zo vanzelfsprekend als het nu voor me is, zo lang duurde het voordat ik ging inzien dat relaties en vriendschappen geen voorbestemde vorm hebben, dat alles een optie is, zolang iedere deelnemer ermeeinstemt. Als je jong bent wordt er zoveel onzin verteld door mensen die maar één generatie langer leven en denken dat ze daarom de wijsheid van eeuwen in pacht hebben.

P124 Wonderlijke manier om relatie met Janine uit te maken (lees ook voorgaande tekst)'Dat was het dan,' zei ze.Ja. Het was gezellig,' zei ik.Ze keek alsof dat wat ik zei precies de reden was waarom die relatie geen stand had gehouden.

P132 'Zo veel mogelijk vrijheid voor iedereen' is het enige waar je gepassioneerd voor zou moeten strijden. Al het andere is geneuzel.

P184 Het idee dat: 1) iets mooi is en 2) datgene een religieuze context heeft, leidt logischerwijs tot de denkfout dat 1) komt door 2). De correlatie bestaat wel, maar het vermeende causale verband is misleidend. De mooiste muzikale harmonieën hadden nu eenmaal altijd een religieuze context. Meditatieve stiltes werden gebeden genoemd, terwijl stiltes en contemplaties ook zonder een opperwezen weldadigkunnen voelen. Je kon nog geen eeuw van een mooie bergtop genieten of er stonden alweer christelijke bergbeklimmers bovenop om kruizen en Jezusbeelden te plaatsen. Opdie manier werd de sensatie van schoonheid meteen gekoppeld aan een Godsbeleving, terwijl er welbeschouwd niets goddelijks aan natuurschoon hoeft te zijn.

P205 Wat ook mee kan tellen, is dat er in Stockholm - of waar dan ook in Scandinavië- niemand is die mij aanziet voor een vreemdeling. Daar zou je prima een psychologische verhandeling op los kunnen laten; het onbewuste verlangen om ergens te zijn waar je niet vreemd bent, waar je niet opvalt. Tegelijk besef ik hoe oneerlijk het is dat ik als ingezetene van een totaal ander koninkrijk met open armen word ontvangen terwijl iemand die in Zweden geboren is, eenZweeds paspoort heeft en wiens vader in de jaren zeventig op verzoek van de Zweedse regering zware arbeid is komen verrichten, wordt gezien als de echte vreemdeling.

P210 Misschien is het grootste verschil dat ik inmiddels weet dat wij allemaal maar wat doen. Er bestaat van alles: de natuur, chemische reacties, het heelal, medemensen, dat alles is één en wordt geregeerd door chaos. Er bestaan verschillende benaderingen van het begrip 'chaos', maar zelfs als je gelooft dat de vrije wil niet bestaat, hoeft dat niet te betekenen dat alles a priori zin heeft.

P228 Steeds vaker kom ik tot de conclusie dat social media niet alleen wat onprettige bijwerkingen hebben, maar dat het systeem in de basis corrupt is, Niet zozeer omdat het door kwaadaardige krachten is ontworpen, als wel omdat het uitgangspunt niks meer te maken heeft met wat het is geworden. Wat ooit bedoeld was als open platform, met kleine microblogjes over wat je doet en wat je bezighoudt, is verworden tot een loopgravenoorlog vol valse informatie. Er vallen op het eerste gezicht maar weinig doden of gewonden, maar als je nuance ook tot de slachtoffers rekent is het een desastreuze ontwikkeling die hele samenlevingen kan ontwrichten.


Type:book
Author: Arjen Lubach